"Księżyc: Biały wampir, który pożyczonym blaskiem wysysa ze świata wszystkie barwy" -- Erich Maria Remarque.

Ponoć każdy człowiek jest jak księżyc...

Jeszcze wczoraj rano, śmiałam się z sąsiadką przy kawie niemal do łez, dumając nad słowami pewnej nawiedzonej fanki astrologicznych portali, która miała Doni powiedzieć, że w godzinach popołudniowych, będzie miało miejsce tzw. "zaćmienie umysłów". A wszystko z powodu całkowitego zaćmienia księżyca, które było obserwowane nad wschodnią Polską; tam też było najlepiej widoczne. Ponoć kolejne takie będzie miało miejsce dopiero za trzy lata. Całkowite z. k. ma miejsce wówczas, kiedy w jednej linii ustawią się ze sobą: Słońce, Ziemia i Księżyc. Wtedy też księżyc jest w stanie skryć się za nami, a przez to nie odbija promieni słonecznych. I tyle. Cała magia tkwi w prostocie tego ustawienia. Jako zjawisko astronomiczne, zaćmienie to nie wywołuje we mnie żadnej anormalnej reakcji, jak przykładowy rechot podczas poranno-kawowych ploteczek, ale już sama jego interpretacja, przynajmniej w wykonaniu co poniektórych ludzi... A i owszem. 

Czyż nie śmieszy was, kiedy słyszycie z ust jakiejś nawiedzonej astrolożki, wróżki, etc, że wasze życie zależy od ruchów ciał niebieskich? Nie od ilości wypitej kofeiny, nie od stresu w pracy, nieudanego małżeństwa czy cholesterolu we krwi, ale od szaro-burego kamienia wiszącego nad łbem nas wszystkich jakieś 384403 km stąd? Hm... Mnie bardzo, gdyż słysząc, że może mi się przydarzyć, czy tego chcę, czy nie, jakoweś "zaćmienie umysłu", w pierwszej chwili pomyślałam, że dostanę "pomroczności", czy cuś... Ale na szczęście nie mam ani prawa jazdy, ani ferrari ;D Niemniej wielu ludzi w to wierzy, ba, i z jakichś względów tego dnia, stają się deczko... nerwowi lub podnieceni; bo widzicie, nie dość, że wczoraj miało miejsce chwilowe zaćmienie księżyca, to jednocześnie, tuż po nim rozgorzała nad nami pełnia jak w mordę strzelił. Parafrazując słowa Kasi Nosowskiej sprzed lat: Księżyc hak, gwoździe gwiazd przytrzymują niebo, co na głowę chce mi spaść. Szczerze... Z ręką na sercu, na mnie pełnia działała dotąd tylko w tym znaczeniu, że wiedząc o niej, zwykle snułam ze znajomkami dzikie fantazje na temat ewentualnego wyjścia z siebie w bardziej włochatej postaci, nie zaś żeby przez to choć odrobinę miało podskoczyć mi ciśnienie.

A jednak to, co wydarzyło się zeszłej nocy i trwało niemal do rana, przez co przypominam dzisiaj z wyglądu basseta, wstrzymując się od jakichkolwiek racjonalnych, logicznych analiz, nazwać można, najprościej, bo wierzcie mi, nie da się inaczej -- "Animal Planet, w wydaniu małomiasteczkowym". Przez co najmniej pięć godzin miałam wrażenie, że uczestniczę w jakiejś masowej histerii, na wzór tych średniowiecznych pochodów obłąkanych apostołów. Spłoszona jak sarna na widok wygłodniałego stada wilków, chowałam się za firankami domu, mając tylko nadzieję, że ten szympansi szał pseudo-homo sapiens na drodze opodal, nie wtargnie z impetem na naszą posesję. Wyobraźcie sobie grupę młodych, przypuszczam że przed osiemnastką, wyrostków, plus dwie dziewczyny, jakże eufemistycznie przez resztę nazywane -- "kozaczkami", która w pijackim amoku doprawianym amfą, skacze sobie do gardła jak kotłująca się latem chmara bzyczących much nad krowim plackiem, a towarzyszą temu dzikie wrzaski i piski, przekleństwa oraz donośny plask za każdym razem, gdy któryś z owych smarkaczy dostanie w szczękę lub nochal. Tego nie da się opisać, więc daruje sobie szczegóły. Dość, że jak zaczęli o północy (tyle właśnie spałam: "do północy" i ani min. więcej), tak skończyli dopiero o piątej z hakiem. 

Policję wezwał pape. No cóż, nie można powiedzieć, że nie przyjechała, ale zaraz też zniknęła. Nie mam pojęcia, dokąd ta banda prze-teleportowała się w ten czas, ale dosłownie po pięciu minutach, znów zmaterializowała się dosłownie w tym samym miejscu, rozbijając ogrodzenia, łamiąc młode drzewka, ciskając kamienie gdzie popadnie a przy tym wyjąc tak opętańczo, jakby rój os wleciał im przez odbyt do brzucha i miotał nimi jak szmacianymi kukiełkami. No więc za drugim razem, przyjechał większy radiowóz. Wysocy panowie ubrani na czarno ogarnęli na sobie policyjne wdzianka, po czym z zaciętymi mordkami ruszyli wyłapywać z ulicy te białe śmiecie. Oj działo się, działo... Także razem z Donią, w zarzuconych na pidżamy płaszczach, rozgrzewając się czekoladą z termosu, kiwając głowami jak dwie kokoszki, mruczałyśmy do siebie popijając słodki nektar te oto słowa: Jak stado szympansów... No dosłownie, jak stado szympansów.

Jedyne co mogę na dzień dzisiejszy powiedzieć o zajściach z zeszłej nocy, to iż księżyc śmiał się do nas z wysokości jak zadowolony z siebie mąciwoda, opodal najjaśniejsze z konstelacji Oriona gwiazdy mrugały do nas porozumiewawczo, także o dziwo, nikomu nic się nie stało. Ponoć jeden z wyrostków zaprosił do siebie koleżków na imprezkę, jego matka w ciąży znajdowała się w szpitalu. Podczas nocnej libacji pokłócił się z innym wyrostkiem, skądinąd łysą pałą, tak iż księżyc odbijał się na jego pustym czerepie jak w tafli wody, no i skoczyli sobie do gardeł. Ażeby nie demolować domu, imprezka przeniosła się na głuche i puste uliczki miasteczka, a że u nas większość mieszkańców to starsi ludzie, nie dziwota, że dopiero gdy banda dotarła na obrzeża, czyli pod nasze dwa domostwa, ktoś (= pape) odważył się zadzwonić po Smurfy. Ja wciąż mam przed oczami tą groteskową kotłowaninę, z której ciężko mi wyłowić ludzkie kształty. Wyobraźcie sobie ok. dziesięć osób bijących się ze wszystkimi jednocześnie, niczym piorun-kula, przetacza się coś takiego w jednej chwili, siejąc zamęt i zniszczenie. No Animal Planet na żywo, słowo daję ;D To tyle. Jeśli ma ktoś jeszcze wątpliwości, że jednak pochodzimy od małp, zaręczam, że po wczorajszym, ja osobiście nie mam już żadnych. W życiu czegoś takiego nie widziałam. O_o

Z poważaniem. Idę "TO" odespać....