Postanowiłam napisać tego posta właśnie dzisiaj w formie zrzucenia z serca pewnego kamienia, który ciąży mi od prawie 10 lat. Kto mnie zna ten wie jak długą historię ma ten blog, z tymże iż prawie 10 lat temu zawiesiłam jego pisanie, skasowałam stare posty, czyniąc pewnego rodzaju "reset" dawnej siebie (w każdym tego słowa znaczeniu). Potem trafiłam na prawie 3 miesiące do szpitala, ledwo wylizałam się z problemów zdrowotnych... I jak często bywa w takich sytuacjach, przeszłam poważne przewartościowanie swojego życia, usuwając w najciemniejsze zakamarki swego ja dawną siebie, wszystko w co do tamtej pory wierzyłam, czemu się poświęciłam, co by zamknąć ten etap swego życia na klucz i aby móc po raz enty stanąć na nogi, otrzepać się z kurzu i zacząć żyć na nowo. I w tym właśnie momencie narodziłam się ponownie, prawie że jako czysta kartka, bez żalu za minionym, otwarta na wszystko, co do tej pory wydawało mi się totalną abstrakcją. Nie zrozumcie mnie źle, nie straciłam pami...